Eerste indruk van de hoofdklasse

 Wel, inmiddels tegen alle tegenstanders gespeeld. Tegen Kinderdijk werd geoefend, in de eerste twee competitiewedstrijden troffen we Albatros en GKV.

Voorlopige conclusie: tegen geen van deze tegenstanders is ons eerste kansloos. Wel is het zaak dat het gehele team in goede doen is én dat je de hele wedstrijd scherp bent in de afronding. Zijn er fasen in de wedstrijd waarin dit niet het geval is, dan is de kans groot dat dit je opbreekt. Dat is misschien het grootste verschil met de overgangsklasse.

Afgelopen zaterdag tegen GKV kende het eerste in de tweede helft zo’n fase dat de doelpunten maar niet wilden vallen. Bij een 11-9 stand miste GKV een strafworp waarna de thuisploeg in een mindere periode terecht kwam. Aan alles was te merken dat dit het moment was om de wedstrijd te laten kantelen. Maar juist toen vielen de doelpunten niet, terwijl er meer dan genoeg kansen waren. In plaats van de verdiende aansluitingstreffer viel het doelpunt aan de andere kant (12-9). Groot werd het verschil echter nooit.

In de slotfase knalde invalster Nikki bij de score van 15-13 direct wel de aansluitingstreffer binnen, maar in de volgende aanval bracht GKV het verschil weer op twee doelpunten. In de laatste minuut zorgde Thomas van heel ver nog voor de 16-15. Daarna mocht hij vanaf zo’n beetje dezelfde plek nogmaals aanleggen, dit keer zonder resultaat. Nipt verloren tegen de op papier wellicht sterkste tegenstander. Zeker geen schande, maar na afloop heerste toch het gevoel dat er meer had ingezeten. In Gorinchem overigens slechts een handjevol KCR-supporters aanwezig. Dat moet zaterdag tegen het nog puntloze Kinderdijk beter mensen!

Trouwens, op weg naar GKV dwaalden onze gedachten even af naar de legendarische wedstrijd die het eerste ooit tegen de ploeg uit Gorkum speelde in de zaal. Tien achter in de tweede helft en toch winnen. Daarbij een belangrijke rol voor een toen nog piepjonge Jesse als invaller en de winnende goal van (natuurlijk) good-old Stefan Mulder. Tsja, vroeger..

Nog even terug naar de openingswedstrijd van het seizoen, thuis tegen Albatros, de laatste jaren toch een soort Angstgegner. KCR schoot uit de startblokken en kwam via een ontketende Floris-Jan-Bode (deze wedstrijd goed voor tien treffers!) snel op 2-0. De rest van de wedstrijd had de thuisploeg voortdurend het initiatief met een “logische” 20-17 overwinning als resultaat. Waarmee de eerste twee punten in de hoofdklasse in het bestaan van KCR een feit waren.

Ook de U 15-1  ( vroeger noemde je dit gewoon de C-1) deed het bij haar debuut in de hoofdklasse prima door gelijk te spelen tegen KCC. In dezelfde poule lijken Avanti en Nieuwerkerk een maatje te groot, maar wie weet.

De andere twee wedstrijdteams bij de jeugd zijn het seizoen prima begonnen, zowel de

U 17-1 als de U 19-1 pakten in de eerste twee wedstrijden de volle winst.

Zaterdag dus naar Kinderdijk. Dat het sportpark waar Kinderdijk speelt  “Molenzicht” als naam heeft begrijpen we, dat dit terrein in Alblasserdam ligt blijft bijzonder, ik schreef dit al eerder. FC Volendam speelt toch ook gewoon in Volendam en niet in Edam? Maar dit terzijde.

We hopen wel dat onze eerstelingen zaterdag het idee krijgen dat ze thuis spelen. Het zou daarbij heel prettig zijn als Kinderdijk ook na volgende week nog puntloos is……

Tot zover,

Een betrokken KCR-lid