
Sfeerimpressie historisch KCR weekend
Pfffff……..moeilijk, moeilijk, moeilijk. Want wat was nu het allermooiste moment van het afgelopen onvergetelijke KCR-weekend? Was het de ontlading na het laatste fluitsignaal van de dag ? Was het de publiekswissel van Kaj ? Was het het beeld van de selectie die eerst naast de kantine, toen in de kleedkamers en daarna in de kantine helemaal los ging? Of was het toch het eerste balcontact van Kaj dat direct een doelpunt opleverde in de 5e seconde van zijn afscheidswedstrijd ? We kunnen niet kiezen. Maar misschien was het wel één lang gerekt moment dat 3 uur duurde.
Laten we bij het begin beginnen. Vrijdagavond was daar het traditionele bedrijventoernooi. Wat minder ploegen dan we gewend waren, maar desalniettemin een heel geslaagde editie. Even zag het ernaar uit dat het team van onze hoofdsponsor Akomar Logistics er met de beker vandaar zou gaan, maar in de finale was de ploeg van Fidor Accountants net iets scherper. Eervolle vermelding voor het horecateam dat een heerlijk diner voor aanvang van het toernooi wist te bereiden. Dikke complimenten. De after-party was zoals gewoonlijk enigszins chaotisch, met verloren telefoons en schoenen op het dak tot gevolg.
Zaterdag: zowel het eerste als tweede kunnen kampioen worden, waarbij beide teams zich zelfs een nederlaag kunnen permitteren. En natuurlijk de afscheidswedstrijd van een KCR-icoon, Kaj de Waal. De buienradar voorspelde een paar nare buien, dus partytent boven de geluidsinstallatie opgesteld (deze tent werd al snel omgedoopt tot VIP-tent) en de speakers ingepakt in 82 m2 plastic, daarbij geholpen door een aantal dames uit de selectie.
Drie uur. Middenbal naar Kaj, schot, goal. Dat verzin je toch niet ?? Kan zo in een jongensboek. Snel 2-0 voor, maar tegenstander Juliana knokt zich terug in de wedstrijd en komt zelfs voor. Onze tweedelingen schakelen een tandje bij, komen gelijk en gaan vervolgens op weg naar de winst. Vlak voor tijd is daar dan de publiekswissel voor Kaj. Bloemen en een innige knuffel van heel de selectie. Er vloeien een paar tranen, prachtig. Kaj bedankt, ik denk 14 jaar deel uitgemaakt van de selectie, weinig mensen zeggen je dat na.
Intussen zo’n 300 mensen langs het veld, met natuurlijk daarbij de president-directeur-eigenaar van hoofdsponsor Akomar, Arjan Kruis. De ballonnenboog heeft het moeilijk met de wind, maar hij houdt het. Een paar trotse U-15-1 spelers (C-1 dus) meldden zich in de VIP-tent: alweer kampioen geworden en volgend jaar zowel in de zaal als op het veld de hoofdklasse bereikt. Hoofdklasse, da’s een mooi bruggetje naar het eerste.
We beginnen. Het duurt even voordat het eerste doelpunt valt (strafworp Jesse na zo’n 5 minuten) , maar al direct blijkt dat de thuisploeg over een enorm rebound overwicht beschikt. Marij maakt 2-1 en 3-1, via 4-2 wordt het 8-2 en dan weten we eigenlijk al: het kan niet meer fout gaan. De spanning, voor zover die er al was, is er dan ook vanaf. Omdat er niet echt met scherp wordt geschoten komt het overwicht niet echt tot uitdrukking in de score. Thijmen maakt een wondergoal, uit de lucht in een draai achter de paal, prachtig. In de tweede helft mag Floris-Jan zijn minuten gaan maken. Net als vorige week binnen een minuut zijn eerste treffer, direct gevolgd door een tweede uit een overname situatie na een heerlijke doorbraak van Jesse. Verder zien we Naomi na een splijtende pass van deze zelfde Floris-Jan nog een listig doelpunt maken. Kaj mag ook nog even meedoen, maar zijn eretreffer blijft uit, wat de pret overigens niet mag drukken. Het slotakkoord is voor Thijmen: 15-11. In de laatste minuut een ovationeel applaus voor onze bikkels. Afgelopen.
En dan is daar de ontlading: springen, lachen, huilen, champagne, rookfakkels, alles tegelijk.
Een trotse voorzitter Martijn Klootwijk zet de selectie en de technische staf in het zonnetje, Kaj krijgt zijn felbegeerde medaille en het feest kan beginnen.
Laten we daarbij niet vergeten dat onze eerstelingen in de najaarscompetitie ook kampioen zijn geworden en dus in één keer zijn doorgedenderd naar de hoofdklasse.
We zijn eens stiekem gaan kijken naar zo’n hoofdklassepoule. Als eerste kwamen we deze poule tegen: Fortis, Kinderdijk, KOAG en TOP-Arnemuiden. Tsja, met alle respect voor deze ploegen, maar in zo’n poule ga je gewoon je punten pakken hoor. Zo, direct maar even de druk erop gelegd, haha. Wat komt er eigenlijk na die hoofdklasse??
Dat het vervolgens nog lang, lang onrustig bleef op het Reyerpark moge duidelijk zijn.
Samengevat: een dag om nooit te vergeten.
Een betrokken KCR-lid.


