
Sfeerimpressie KCR-marathon doorkomstpunt
Afgelopen zondag de marathon van Rotterdam, dat zal niemand ontgaan zijn. De Mooiste van het land, nee, de Mooiste van West-Europa.
Alweer voor de derde keer werd het 35 km-punt al snel bezet door een grote schare luidruchtige KCR-supporters. Voor ons gevoel was het drukker dan ooit. Sommige toeschouwers die argeloos een plekje hadden uitgezocht bij “onze” 35 km. vluchtten al snel naar een veiligere oorden, aan anderen werd vriendelijk maar dringend verzocht in te pakken en ruimte te maken.
Allereerst dikke, dikke complimenten aan iedereen die de marathon (of een deel ervan) heeft uitgelopen. Dat geldt natuurlijk ook voor de mensen die eerder op de dag de kwart marathon hebben volbracht. Als je zegt “marathon”, dan klinkt dat redelijk onschuldig. Als je zegt: 42 km. en 195 meter dan proeft dat al anders. Maar als je het op deze manier opschrijft: “twee-en-veertig duizend en honderd-vijf-en-negentig meter hardlopen”, dan begrijp je beter wat een ongelooflijke prestatie deze mensen hebben geleverd. Hulde!
Gelijk maar weer eens een ouderwetse huiskamervraag, waarbij we erop vertrouwen dat niemand AI of Google gebruikt. Dit is de vraag: wat was de naam van de Atheense ijlbode die in het jaar 490 voor Christus als eerste deze afstand liep? De winnaar verdient een VIP-plekje in de bus naar de kampioenswedstrijd van ons eerste, daarover later meer.
Wat valt er te vermelden over de gebeurtenissen bij ons doorkomstpunt?
Allereerst zagen we een aantal waaghalzen (blijkbaar levensmoe) die in een shirt van de Nijmeegse Eredivisie Club voorbij kwamen. Hen riepen we toe dat het in De Goffert al 0-3 stond. Dat daar de wedstrijd tussen NEC en de Trots van Zuid nog moest beginnen deed er verder niet toe. De meeste mensen kunnen op het 35 km-punt niet meer helder denken en hebben geen tijdsbesef meer. We hopen dat deze lopers door deze boodschap snel gedesillusioneerd zijn uitgestapt.
Trouwens, Trots van Zuid? Moeten we niet schrijven “voormalige” Trots…? – onze vlag die we altijd meenemen als baken voor onze bekenden op het parcours lag onder een dikke laag stof. Dit seizoen geen enkele aanleiding geweest om de vlag thuis uit te steken. Pffff. Maar nee, het blijft onze Trots natuurlijk, in voor- en tegenspoed.
Verder één 020-shirt gesignaleerd. Dat zou wettelijk verboden moeten worden.
Zoals altijd was het Dennis van der Pavert die als eerste voorbij kwam denderen. Volgens onze gegevens liep hij ook de snelste KCR-tijd: 3 uur, 18 minuten en een beetje. Niet normaal. Prachtig om te zien dat ook onze voorzitter weer de uitdaging was aangegaan. Welke voorzitter doet hem dat na? Opvallend was hoe fris Remon “duizend-doelpunten” de Vos voorbij kwam. Hij had ’s ochtends niet ook al de kwart gelopen? Navraag leerde dat hij was ingestapt op het 34 km-punt en weer zou uitstappen op de 36 km…. Remon wilde blijkbaar graag het KCR-moment even meepakken. Dat mag natuurlijk.
Marloes had inmiddels haar handen vol om iedereen op de foto te krijgen. Niet alle aanwijzingen die zij kreeg hielpen daarbij. Zo liet Femke Baak (waarom liep zij eigenlijk niet de hele marathon?) weten dat haar vriendin in een bordeauxrode outfit zou passeren. Dat bleek roze en wit te zijn. Wij wezen zelf aanvankelijk in plaats van onze zoon de verkeerde persoon aan die toevallig ook een rood-wit shirt aan had. En vaak klonk het: “Marloes, snel, mijn neefje/nichtje/vriend/vriendin/oma loopt daar !”. Toch kwam iedereen netjes op de foto. Tussendoor redde Marloes nog even een hardloper die vlak voor haar neus een heftige krampaanval kreeg. Haar deskundige behandeling én onze opmerking dat hij zich niet moest aanstellen deed wonderen.
Het traditionele fotomoment van vader Leo van der Welle met zoon Gijs was prachtig. Rosa de Vries kwam opvallend opgewekt en vrolijk voorbij. Oud KCR-lid Willem Klok daarentegen had het zwaar, teveel spiermassa ontwikkeld in het verre Sint Maarten? Opeens was daar die man die jonglerend met drie ballen de marathon aan het lopen was. Hoe kan dat ?? Bij de finish liet deze man een verslaggever van TV Rijnmond weten dat de ballen nul keer op de grond terecht zijn gekomen. Heel bijzonder.
Toen alle KCR-gerelateerde lopers voorbij waren werd het begrijpelijkerwijs (zo rond half drie) rustiger op het KCR-punt. Wel jammer voor de allerlaatste lopers, juist de mensen die het heel zwaar hebben. Wat erg motiverend was voor alle lopers in een Feyenoordshirtje was dat we al gauw konden melden dat Ayase Ueda op sublieme wijze de 0-1 had binnengekopt (later in de wedstrijd werd deze zelfde Ueda toen hij alleen op de keeper afging trouwens op brute wijze neer geschoffeld. Schoolvoorbeeld van een donker rode kaart. Eén van onze zogenaamde toparbiters, Serdar G, kwam echter niet verder dan geel. Echt! Maar dit terzijde).
Kortom, een heel geslaagde marathon dag, met daarbij voor zover we weten geen ernstige blessures in het KCR-kamp.
Dus: Gijs, Remon, Martijn K, Jan, Wesley, Dawn, Dennis, Gerard, Tim, Rosa, Maud, Kees-Jan, Femke R, Jaap, Bastiaan en Willem: heel goed gedaan. En mochten we iemand vergeten zijn: duizenden excuses. En natuurlijk vermelden we hier ook onze theaterberoemdheid Martijn G, die drie jaar geleden op het geweldige idee kwam van dit KCR-doorkomstpunt.
Dan toch ook even naar het eerste. Dat blijft maar winnen, geweldig. Laten we daarbij niet vergeten dat het team van Steven voor de zaalcompetitie kampioen is geworden en nu dus als promovendus na twee gewonnen wedstrijden trots aan kop gaat. Jammer dat er nu een onderbreking van de competitie plaatsvindt. Hopen dat de eerstelingen de flow kunnen vasthouden. Noteer alvast de datum 30 mei in je agenda. Na een uitgebreide analyse van de rest van het programma zijn wij tot de conclusie gekomen dat het eerste dan kampioen wordt in de uitwedstrijd tegen Maassluis en zo de hoofdklasse gaat bereiken. Het ook stoffig geworden draaiboek “met de bus mee naar het eerste” (wie herinnert zich niet de laatste busreis naar het verre Middelburg, alweer een aantal jaren geleden?) is inmiddels afgestoft en ligt klaar om geactiveerd te worden.
Maar goed, laten we de huid niet verkopen voordat de korfbalbeer is geschoten. Maar de voortekenen zijn goed!
Tot zover,
Een betrokken KCR-lid.


